News News
Zniszczenie i odbudowa Zamku Królewskiego w Warszawie
Od 24 stycznia 2012 roku w Zamku Królewskim w Warszawie dostępna jest nowa ekspozycja stała poświęcona jego zniszczeniu i odbudowie. Już we wrześniu 1939 roku, w czasie obrony Warszawy, Zamek Królewski dotknęły pierwsze zniszczenia. 17 września zamek zaczął płonąć. W tym samym czasie jego pracownicy narażając życie ratowali najcenniejsze zbiory. We wrześniu 1944 roku wysadzony w powietrze Zamek Królewski legł w gruzach. Po wojnie, po latach trudnych dyskusji, zmian decyzji i wielu perturbacjach, w 1971 roku podjęto decyzję o odbudowie zamku. W tym samym roku rozpoczęto prace budowlane. Wystawa ukazuje więc nie tylko zniszczenie, ale także wielkie przedsięwzięcie, jakim była dbudowa Zamku Królewskiego, sfinansowana dzięki ofiarności polskiego społeczeństwa.
Na wystawę obowiązuje wstęp wolny.
Więcej informacji nt. wystawy na stronie: www.zamek-krolewski.pl
Na wystawę obowiązuje wstęp wolny.
Więcej informacji nt. wystawy na stronie: www.zamek-krolewski.pl
Galeria Lanckorońskich - Obrazy Rembrandta Galeria Malarstwa, Rzeźby i Sztuki Zdobniczej
Od 4 listopada 2011 roku w Przyziemiu Zamku Królewskiego w Warszawie dostępna jest nowa stała ekspozycja: Galeria Lanckorońskich - Obrazy Rembrandta; Galeria Malarstwa, Rzeźby i Sztuki Zdobniczej.
Na ekspozycję składają się dzieła sztuki, należące wcześniej do Kazimierza Rzewuskiego, a podarowane Zamkowi w 1994 r. przez prof. Karolinę Lanckorońską, spadkobierczynię rodu. W ten sposób dzieła jednego z najznakomitszych zbiorów prywatnych w Europie, mogły być udostępnione szerokiej publiczności. Dotychczas prezentowane w różnych salach ekspozycyjnych Zamku, zyskały obecnie specjalną aranżację w nowo przygotowanych wnętrzach. Obok portretów założycieli i twórców kolekcji – przedstawicieli rodu Rzewuskich w Galerii znajdują się dwa z trzech, obecnych w polskich zbiorach, dzieł Rembrandta – Dziewczyna w ramie obrazu i Uczony przy pulpicie.
Podziwiać też można dzieła należące dawniej do kolekcji ostatniego króla – Stanisława Augusta. Zbioru dopełniają przykłady malarstwa XVI i XVII w., w tym holenderskiego i flamandzkiego, a także sztuki zdobniczej: ceramiki, złota, szkła, biżuterii i miniatur ze zbiorów Zamku Królewskiego z XVII – XIX w.
Źródło: www.zamek-krolewski.pl
Na ekspozycję składają się dzieła sztuki, należące wcześniej do Kazimierza Rzewuskiego, a podarowane Zamkowi w 1994 r. przez prof. Karolinę Lanckorońską, spadkobierczynię rodu. W ten sposób dzieła jednego z najznakomitszych zbiorów prywatnych w Europie, mogły być udostępnione szerokiej publiczności. Dotychczas prezentowane w różnych salach ekspozycyjnych Zamku, zyskały obecnie specjalną aranżację w nowo przygotowanych wnętrzach. Obok portretów założycieli i twórców kolekcji – przedstawicieli rodu Rzewuskich w Galerii znajdują się dwa z trzech, obecnych w polskich zbiorach, dzieł Rembrandta – Dziewczyna w ramie obrazu i Uczony przy pulpicie.
Podziwiać też można dzieła należące dawniej do kolekcji ostatniego króla – Stanisława Augusta. Zbioru dopełniają przykłady malarstwa XVI i XVII w., w tym holenderskiego i flamandzkiego, a także sztuki zdobniczej: ceramiki, złota, szkła, biżuterii i miniatur ze zbiorów Zamku Królewskiego z XVII – XIX w.
Źródło: www.zamek-krolewski.pl
"Geniusz Leonarda da Vinci"
W okresie od 07.12.2011 roku do 29.10.2012 roku Pałac Kultury i Nauki zaprasza na wystawę edukacyjną pt. "Geniusz Leonarda da Vinci". Wystawa towarzyszy wjazdowi na 30. piętro PKiN.
Sztuka jako poznanie świata
Malarstwo łączyło się w ujęciu Leonarda w sposób ścisły i nierozdzielny z wiedzą. W sztuce malarskiej wskazywał na konieczność powiązania talentu plastycznego z rzetelnym, racjonalnym przyswojeniem wiadomości na temat wręcz matematycznych zasad proporcji, anatomii, perspektywy, światłocienia itp. Malarstwo traktował jako swego rodzaju naukowe laboratorium podejmowanych poszukiwań i badań nie tylko w kierunku doskonałego odtworzenia istniejących kształtów natury, ale także dogłębnego ich poznania.
Zwiedzający wystawę obejrzy z reprodukowane w oryginalnych rozmiarach najważniejsze prace Leonarda. Oglądając najbardziej rozpoznawalny na świecie portret - „Mona Lizę”, zwaną także Giocondą (1506 – 1510), a także przepiękny obraz „Madonna w grocie skalnej” (1483 – 1486) dowie się czym jest wypracowana przez Leonarda technika sfumato – ów legendarny, „przydymiony” styl, który rezygnując z wyraźnych, ostrych konturów i linearnego obrysu przedmiotów, rozmywa ich postać, aby ukazać je jako „niknące z powodu oddalenia”. Obraz „Pokłon Trzech Króli” (1481) z kolei, z punktu widzenia ściśle warsztatowego, jest wyrazem pasji Leonarda w zgłębianiu mechanizmów ludzkiego ciała – ruchu, emocji, postaw, stanów ducha i umysłu. Na przykładzie monumentalnego fresku pt. „Ostatnia Wieczerza”(1495-1498) widz pozna Leonarda jako malarza innowacyjnego, wprowadzającego do swoich prac całkowicie autonomiczne założenia przestrzenne i kompozycyjne, naśladowane i utrwalane w kanonie malarskim przez następne stulecia. Ponadto na wystawie przedstawiona zostanie burzliwa historia „Damy z gronostajem”(1488-1490) - obrazu, który w 1882 roku, po powstaniu listopadowym, z paryskiego Hotelu Lambert trafił do przechowywanych w Krakowie zbiorów malarskich książąt Czartoryskich i gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego.
Anatomiczne fascynacje
Rysunki anatomiczne Leonarda cechuje ogromna siła wyrazu. Zachowują one przedziwną równowagę pomiędzy sztuką a nauką. Ciało ludzkie, będące dla niego „modelem świata”, uczynił najbardziej interesującym i pilnym obiektem obserwacji, badań artystycznych i naukowych. „Aby dobrze zrozumieć układ członków nagich ciał w rozmaitych pozach i gestach, konieczna jest dla malarza - pisał w Traktacie o malarstwie - znajomość anatomii ścięgien, kości, muskułów i bicepsów, aby wiedzieć przy rozmaitych ruchach i napięciach, jakie ścięgno lub muskuł powoduje dany ruch”. Na wystawie zaprezentowane zostaną prekursorskie szkice anatomiczne Leonarda, które posłużyły nowożytnym uczonym jako skarbnica wiedzy i fundament wielu późniejszych traktatów medycznych. Znajdą się wśród nich: przekroje głowy ludzkiej, których celem było poznanie tajemnic mózgu i ludzkiego umysłu; studia gałek ocznych, które badał Leonardo przede wszystkim z perspektywy malarza, w celu odkrycia zasad działania oka jako narządu widzenia i postrzegania świata; szkice mięśni ramienia, szyi i klatki piersiowej, dzięki którym starał się Leonardo poznać złożone mechanizmy ruchu ciała ludzkiego; studia płodu wewnątrz macicy, uznawane za godne najwyższego podziwu, są wyrazem fascynacji Leonarda tajemnicą stworzenia i początku życia ludzkiego.
Konstruktor, inżynier, wynalazca - „geniusz na miarę Archimedesa”
Dociekliwością wynalazczej myśli, która obejmowała tak różne dziedziny jak: architektura, mechanika, inżynieria, matematyka, geologia, wyrastał Leonardo ponad swoje czasy. Ilustracją jego nieposkromionej wyobraźni są pieczołowicie opracowane idee oraz projekty wielu maszyn. Rysunki oraz szkice Leonarda stanowią niejako koncepcyjne scenariusze nowatorskich urządzeń, odsłaniają ich złożoną strukturę, zasadę działania, a także sposoby zastosowania i użycia. Na wystawie „Geniusz – Leonardo da Vinci” poznają Państwo najciekawsze „wynalazki” Leonarda, tak w formie rysunków i szkiców, jaki i rzeczywistych rekonstrukcji według projektów mistrza. Znajdą się wśród nich między innymi małe modele machin wojennych (mostów, katapult, armatek oraz pojazdów mobilnych, takich jak czołg i rydwan), nad którymi pracował pieczołowicie podczas swojego pobytu w Mediolanie i Florencji, na zamówienie ówcześnie panujących Sforzów i Borgiów.
Niewątpliwie jedne z najbardziej spektakularnych stanowisk na wystawie poświęcone będą latającym machinom Leonarda, który o wzbiciu się w przestworza marzył już jako mały chłopiec. Analizując ruchy ptaków, wykorzystujących prądy powietrzne zaprojektował tzw. ornitoptera (1487–1490) - olbrzymie skrzydła napędzane siłą ludzkich mięśni. Ich monumentalna rekonstrukcja, powstała w oparciu o materiały i technologie pracy rodem z renesansowych warsztatów rzemieślniczych, zawiśnie na naszej wystawie. Całości obrazu dopełnią machiny śmigłowca oraz spadochronu umożliwiającego człowiekowi udany skok z dużych wysokości.
Ponadto organizatorzy wystawy przygotowali dla zwiedzających interaktywne stanowisko komputerowe prezentujące 60 najciekawszych projektów maszyn (wybranych spośród ponad tysiąca) z tzw. „Kodeksu Atlantyckiego” - największego (zamkniętego w 12 tomach) i najbardziej fascynującego zbioru pism i rysunków Leonarda da Vinci, powstającego przez 40 lat, od roku 1478 do 1518. Animowane modele 3D maszyn powstały we Włoskich laboratoriach L3 z Milano – jednej z największych i najbardziej profesjonalnych pracowni na świecie zajmujących się badaniem oraz rekonstruowaniem projektów Leonarda da Vinci. Zwiedzający, stojąc przed dotykowym ekranem komputerowym, będzie miał możliwość obejrzenia maszyn z każdej możliwej strony, jak i przetestowania jej działania. Dzięki ujętej w trzy wymiary makiecie „Człowieka Witruwiańskiego” (1490), najsłynniejszego rysunku Leonarda przestawiającego doskonałość proporcji ludzkiego ciała (zainspirowanego bezpośrednio traktatem O architekturze ksiąg dziesięć Witruwiusza, żyjącego w I w. p.n.e. rzymskiego inżyniera) zwiedzający będzie mógł przebadać proporcje własnej sylwetki.
Na wystawie będzie można także obejrzeć studia mistrza nad: żywiołem wody, w tym prądami i wirami, falami, zmiennym ciśnieniom wody, zachowaniom nurtów rzek w zderzeniu z przeszkodami; zjawiskiem „popielatego światła”, które pozwoliło mu na napisanie zdania „słońce nie porusza się” i przygotowania podwalin pod rewolucję kopernikańską; zwierciadłami wklęsłymi (kulistych) - skupiających promienie i zapewniających maksymalne wykorzystanie energii słonecznej; a także urządzeniami umożliwiającymi oddychanie pod wodą.
Źródło: www.pkin.pl
Sztuka jako poznanie świata
Malarstwo łączyło się w ujęciu Leonarda w sposób ścisły i nierozdzielny z wiedzą. W sztuce malarskiej wskazywał na konieczność powiązania talentu plastycznego z rzetelnym, racjonalnym przyswojeniem wiadomości na temat wręcz matematycznych zasad proporcji, anatomii, perspektywy, światłocienia itp. Malarstwo traktował jako swego rodzaju naukowe laboratorium podejmowanych poszukiwań i badań nie tylko w kierunku doskonałego odtworzenia istniejących kształtów natury, ale także dogłębnego ich poznania.
Zwiedzający wystawę obejrzy z reprodukowane w oryginalnych rozmiarach najważniejsze prace Leonarda. Oglądając najbardziej rozpoznawalny na świecie portret - „Mona Lizę”, zwaną także Giocondą (1506 – 1510), a także przepiękny obraz „Madonna w grocie skalnej” (1483 – 1486) dowie się czym jest wypracowana przez Leonarda technika sfumato – ów legendarny, „przydymiony” styl, który rezygnując z wyraźnych, ostrych konturów i linearnego obrysu przedmiotów, rozmywa ich postać, aby ukazać je jako „niknące z powodu oddalenia”. Obraz „Pokłon Trzech Króli” (1481) z kolei, z punktu widzenia ściśle warsztatowego, jest wyrazem pasji Leonarda w zgłębianiu mechanizmów ludzkiego ciała – ruchu, emocji, postaw, stanów ducha i umysłu. Na przykładzie monumentalnego fresku pt. „Ostatnia Wieczerza”(1495-1498) widz pozna Leonarda jako malarza innowacyjnego, wprowadzającego do swoich prac całkowicie autonomiczne założenia przestrzenne i kompozycyjne, naśladowane i utrwalane w kanonie malarskim przez następne stulecia. Ponadto na wystawie przedstawiona zostanie burzliwa historia „Damy z gronostajem”(1488-1490) - obrazu, który w 1882 roku, po powstaniu listopadowym, z paryskiego Hotelu Lambert trafił do przechowywanych w Krakowie zbiorów malarskich książąt Czartoryskich i gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego.
Anatomiczne fascynacje
Rysunki anatomiczne Leonarda cechuje ogromna siła wyrazu. Zachowują one przedziwną równowagę pomiędzy sztuką a nauką. Ciało ludzkie, będące dla niego „modelem świata”, uczynił najbardziej interesującym i pilnym obiektem obserwacji, badań artystycznych i naukowych. „Aby dobrze zrozumieć układ członków nagich ciał w rozmaitych pozach i gestach, konieczna jest dla malarza - pisał w Traktacie o malarstwie - znajomość anatomii ścięgien, kości, muskułów i bicepsów, aby wiedzieć przy rozmaitych ruchach i napięciach, jakie ścięgno lub muskuł powoduje dany ruch”. Na wystawie zaprezentowane zostaną prekursorskie szkice anatomiczne Leonarda, które posłużyły nowożytnym uczonym jako skarbnica wiedzy i fundament wielu późniejszych traktatów medycznych. Znajdą się wśród nich: przekroje głowy ludzkiej, których celem było poznanie tajemnic mózgu i ludzkiego umysłu; studia gałek ocznych, które badał Leonardo przede wszystkim z perspektywy malarza, w celu odkrycia zasad działania oka jako narządu widzenia i postrzegania świata; szkice mięśni ramienia, szyi i klatki piersiowej, dzięki którym starał się Leonardo poznać złożone mechanizmy ruchu ciała ludzkiego; studia płodu wewnątrz macicy, uznawane za godne najwyższego podziwu, są wyrazem fascynacji Leonarda tajemnicą stworzenia i początku życia ludzkiego.
Konstruktor, inżynier, wynalazca - „geniusz na miarę Archimedesa”
Dociekliwością wynalazczej myśli, która obejmowała tak różne dziedziny jak: architektura, mechanika, inżynieria, matematyka, geologia, wyrastał Leonardo ponad swoje czasy. Ilustracją jego nieposkromionej wyobraźni są pieczołowicie opracowane idee oraz projekty wielu maszyn. Rysunki oraz szkice Leonarda stanowią niejako koncepcyjne scenariusze nowatorskich urządzeń, odsłaniają ich złożoną strukturę, zasadę działania, a także sposoby zastosowania i użycia. Na wystawie „Geniusz – Leonardo da Vinci” poznają Państwo najciekawsze „wynalazki” Leonarda, tak w formie rysunków i szkiców, jaki i rzeczywistych rekonstrukcji według projektów mistrza. Znajdą się wśród nich między innymi małe modele machin wojennych (mostów, katapult, armatek oraz pojazdów mobilnych, takich jak czołg i rydwan), nad którymi pracował pieczołowicie podczas swojego pobytu w Mediolanie i Florencji, na zamówienie ówcześnie panujących Sforzów i Borgiów.
Niewątpliwie jedne z najbardziej spektakularnych stanowisk na wystawie poświęcone będą latającym machinom Leonarda, który o wzbiciu się w przestworza marzył już jako mały chłopiec. Analizując ruchy ptaków, wykorzystujących prądy powietrzne zaprojektował tzw. ornitoptera (1487–1490) - olbrzymie skrzydła napędzane siłą ludzkich mięśni. Ich monumentalna rekonstrukcja, powstała w oparciu o materiały i technologie pracy rodem z renesansowych warsztatów rzemieślniczych, zawiśnie na naszej wystawie. Całości obrazu dopełnią machiny śmigłowca oraz spadochronu umożliwiającego człowiekowi udany skok z dużych wysokości.
Ponadto organizatorzy wystawy przygotowali dla zwiedzających interaktywne stanowisko komputerowe prezentujące 60 najciekawszych projektów maszyn (wybranych spośród ponad tysiąca) z tzw. „Kodeksu Atlantyckiego” - największego (zamkniętego w 12 tomach) i najbardziej fascynującego zbioru pism i rysunków Leonarda da Vinci, powstającego przez 40 lat, od roku 1478 do 1518. Animowane modele 3D maszyn powstały we Włoskich laboratoriach L3 z Milano – jednej z największych i najbardziej profesjonalnych pracowni na świecie zajmujących się badaniem oraz rekonstruowaniem projektów Leonarda da Vinci. Zwiedzający, stojąc przed dotykowym ekranem komputerowym, będzie miał możliwość obejrzenia maszyn z każdej możliwej strony, jak i przetestowania jej działania. Dzięki ujętej w trzy wymiary makiecie „Człowieka Witruwiańskiego” (1490), najsłynniejszego rysunku Leonarda przestawiającego doskonałość proporcji ludzkiego ciała (zainspirowanego bezpośrednio traktatem O architekturze ksiąg dziesięć Witruwiusza, żyjącego w I w. p.n.e. rzymskiego inżyniera) zwiedzający będzie mógł przebadać proporcje własnej sylwetki.
Na wystawie będzie można także obejrzeć studia mistrza nad: żywiołem wody, w tym prądami i wirami, falami, zmiennym ciśnieniom wody, zachowaniom nurtów rzek w zderzeniu z przeszkodami; zjawiskiem „popielatego światła”, które pozwoliło mu na napisanie zdania „słońce nie porusza się” i przygotowania podwalin pod rewolucję kopernikańską; zwierciadłami wklęsłymi (kulistych) - skupiających promienie i zapewniających maksymalne wykorzystanie energii słonecznej; a także urządzeniami umożliwiającymi oddychanie pod wodą.
Źródło: www.pkin.pl
Wedel's chocolate is over 150 years old!
Wedel is the oldest chocolate brand in Poland and at the same time it is one of the oldest Polish brands in general. Its history dates back to the 1st half of the 19th century. It all started when Karol Ernest Wedel, after years of learning and a long practice in Paris, Berlin and London, opened his own pastry shop in Warsaw. Chocolate products were his speciality. After a few years Wedel's sweets were already very popular and they were also ... copied. The company was taken over in 1862 by Emil Wedel. He developed the chain of shops, introduced new products and extended the market. At that time a beautiful apartment building on Szpitalna Street in Warsaw was built. At the front side of the builidng a shop and a drinking chocolate house were opened, and a modern chocolate factory was built behind it. In 1934 that factory was closed and replaced by a new one located on the other side of the Vistula River in Praga district. In 1946 the company was nationalized. It was owned by PepsiCo for a few years and eventually in 1999 was bought by the oldest British chcocolate company and became to be known as Cadbury Wedel, being part of Cadbury Schweppes. The flavour of Wedel's products remains the same. Emil Wedel's signature is a recognizible feature of the most popular chocolate products in Poland. Rezerwacje
UWAGA! W związku z licznymi pytaniami i prośbami o dokonanie w imieniu Klientów rezerwacji noclegów, wyżywienia, wstępów do muzeów, itd. uprzejmie informujemy, że usługi takie są dodatkowo płatne i nie stanowią części zamawianej przez Państwa usługi przewodnickiej. Za dokonanie rezerwacji w imieniu Klienta Biuro pobiera opłatę w wysokości 50,00 zł brutto od grupy.
